Honcin Cinayetleri

Kitabın Adı: Honcin Cinayetleri
Kitabın Japonca Adı:本陣殺人事件 (Honjin satsujin jiken)
Kitabın Yazarı: Seishi Yokomizo (横溝正史)
Çevirmen: Alper Kaan Bilir
Yayınevi: İthaki Yayınları
Yayın Tarihi: Mayıs 2024
Sayfa Sayısı: 168
Gosuke Puanı:10

Edogawa Rampo’nun çağdaşı olan ve sık sık onunla karşılaştırılan Seişi Yokomizo, Japon polisiyesinin en önemli yazarlarından. 1948 yılından beri verilen Japonya Gizem Yazarları Ödülü’nün ilk kazananı Honcin Cinayetleri Japon polisiyesinin en önemli dedektiflerinden Kosuke Kindaiçi’nin en heyecanlı maceralarından biri.

1937 kışında Okamura köyü, İçiyanagi ailesinin oğlunun düğün hazırlıklarının heyecanıyla doludur. Ancak şenliklerle ilgili dedikodular arasında endişe verici bir söylenti de vardır: Görünüşe göre uğursuz, maskeli bir adam köyde sorular sormaktadır.

Derken, düğün gecesi İçiyanagi ailesi korkunç bir çığlık ve ardından gelen ürkütücü müzik sesiyle uyanır. “Ölüm” Okamura’ya gelmiş ve evin dışındaki tertemiz kara saplanmış kanlı bir samuray kılıcından başka hiçbir iz bırakmamıştır. Çok geçmeden amatör dedektif Kosuke Kindaiçi, bu efsanevi cinayet vakasını araştırmak üzere olay yerine gelir ama bu pejmürde hafiye, imkânsız gibi görünen suçu çözebilecek midir?

(Tanıtım Bülteninden)

Son zamanlarda Agatha Christie’s Marple dizisini izlediğimden dedektiflik hikayelerine merak saldım. Zaten İthaki’nin Japon edebiyatından çevirdiği dedektiflik romanlarından okuyup da beğenmediğim olmadı (Aynalar Cehennemi ve Diğer Öyküler, Dedektif Hanşiçi’nin Tuhaf Vaka Defteri gibi). Böyle hikayelerde genellikle az çok suçlunun kim olduğunu tahmin edebiliyorum, ama bu hikayede tahmin yapmak oldukça zordu. Hikâyedeki karakterler gibi ben de işin içinden bir türlü çıkamadım.

Ayrıca baş karakterin yüceltilmiş bir karakter olmaması da hoşuma gitti. Herkes gibi sıradan bir gençti; hatta geçmişi pek parlak değildi diyebiliriz. Sherlock Holmes gibi aşırı zeki bir karakter değildi; sadece ipuçlarından mantıksal varsayımlar üretebilen sivri zekalı biri.

Hikâye çok sürükleyici olduğundan, sonunu bitirene kadar elimden bırakamadım. (Kitap bittiğinde gece 3 olmuştu; ama her dakikasına değdi doğrusu.) Heyecanlı bir şeyler arıyorsanız ama sizi çok da germesini istemiyorsanız, bu kitaba bir şans verebilirsiniz.

Bu arada Seişi Yokomizo’yu beğendiyseniz, Edogawa Ranpo ve Kido Okamoto’yu da sevebilirsiniz. Son olarak çevirmene de eseri Türkçeye kazandırıp okuyabilmemizi sağladığı için teşekkür ederim. Kitabı okursanız yorumlarda görüşünüzü paylaşmayı unutmayın.